MANİ

  

sayfa1 sayfa2 sayfa3  

 

-4 -

Entarisi beden yar

Beni koyup giden yar

El duymuş, alem duymuş

Daha korkun neden yar

Su aldım aşurmadan

Üstünü taşırmadan

Verin benim yarimi

Aklımı şaşırmadan

 

Mani benim ezberim

Kan ağlıyor gözlerim

Ben o yarin yolunu

Ölenecek gözlerim

 

Evleri karşımızda

Sevdası başımızda

Bu nasıl sevdayımış

Gencecik yaşımızda

 

Küp içinde reçel

Eller iyiyi seçer

Kötüye duş gelenin

Ahınan ömrü geçer

 

Kaleden inişelim

Kuş dili konuşalım

Sen bulut ol ben yağmur

İnerken konuşalım

 

Kaleden gelen kızlar

Kalede duman varmı

Duman senin dumanın

Yarimi gören varmı

 

Ay gidiyor gidiyor

Derelerin yanına

Burda sabah olmaz

Gidek yarin yanına

 

Cici papucum cici

Bastığım çimen içi

Ben yarimi tanırım

Gavrulmuş fındık içi

 

Başım ördüm tel gibi

Gülemedim el  gibi

Aha geldim gidiyrim

Bulanık bir sel gibi

 

Kır atımın beli ince

Ben gelemem yürüyünce

Yaralarım eyi olmaz

Ben yarimi görmeyince

 

Erzurum'dan kalk da gel

Sular gibi akta gel

Ben sana gel diyemem

Sen kalbine bak da gel

 

Doktor doktor dolaştım

Bulamadım bir fayda

Attım ireceteyi

Benim ilacım yayla

 

Maniyi baştan söyle

Kirpikten kaştan söyle

Mani karın doyurmaz

Ekmekten aştan söyle