Baş Öğretmen :	İzzet GÜNDOĞAN
Öğretmenler :	Sultan GÜNDOĞAN , Sevgi KAYA
Zakir :	Muzaffer COŞKUN

Resimlerin üzerine tıklayarak orijinal büyüklükte görebilirsiniz...

Bütün evren semah döner 
Aslına ermektir hüner
Aşkından güneşler yanar 
Dilden (Sözlen) anlatılamazki...!!! 

Orta asya bozkırlarında evrensel bütünlük, insan ve doğa merkezli barış için, bereket-bolluk, dostluk ve kardeşlik için yapılan Brahmanist; Zerdüşt; Şamanist törenlerden aldığı temel kültürle ve yol bir-sürek bir ilkesi ile Güneşin doğduğu yerden Güneşle birlikte doğup Güneşle yıkayarak yüzlerini; Işık ışık akan, döne döne Anadoluya gelirken ışık saçan sevgi saçan, ışığı yine ışıkla yakan, Kırklar’la Cem birleyip ilahi aşk ve cezbe ile Semaha durup yel-yepelek pervane olup odlara yanan, halk ile bütünleşip bir can bir vücut olup dara duran canların birden kalkıp yükselişi, arşa yükselişi, aşka gelip haykırışıdır, ulaşılmayacak yere ulaşmasıdır, yıldızlaşmasıdır Semah. 

Orta Asya bozkırlarında
Anadolu ovalarında;
Ceylanlara karışıp;
Semah döndük
Al kırmızı Turnalar gibi
Ulu şahinler misali
Üç gün üç gece
Kırk gün kırk gece 


Mansur darında erirler, akarlar; katre iken umman; zerre iken Güneş olurlar. Emek inan (İnsan), sevgi vadisinde Kırklar Semah’ında Can olurlar. Seslenirler, Orta Asya’dan kopup gelen nidalarıyla Anadolu insanlarına, tüm evrene, barış, dostluk, kardeşlik diye. İsyan ederler zalime, zorbaya, mürkire yobaza, şekilciye.Orta çağın temel üretim aracı olan toprak-otlak zemininde gönül sevdasının özünde İnsanı kutsayarak Hz. Ali’yi mürşid-rehber, Hacı Bektaş-ı Veli’yi Pir bilirler. Geleneksel başkaldırılarını yeniden yorumlarlar. Anadoluya özgü bir inanç yolu oluştururlar; Kirlenen paslanan her gönlü sevgi yağmuru ile yıkarlar; Toplumsala bürünen bireysellikleri içinde arılaşır bal yaparlar, İnançlarını aşarak evrensele çengel atar toplumun inancı düşüncesi olmayı başarırlar. Çünkü artık ölümsüzdürler. Aklın kuşatıcılığında sonsuzu yaşarlar. Egemene kafa tutarlar. Yalınlıktır durumları artık; Çünkü ikiliği aşıp bir olmuşlardır, Söylence zemininde özlem olup uçarlar gönül ekip gönül biçerler. Çünkü artık halk olmuşlardır, onunla kaynaşmışlardır.Semah Kendini Aşıp Öz’e ulaşmaktır: 

Haşaki bizim Semahımız
Oyuncak değildir.
O bir aşk halidir
Salıncak değildir
Herkimki semahı
Bir oyun sayar
Onun namazı
Kılınır değildir(Hz.Hünkâr Hacı Bektaşi Veli) 
 
Semah’ın Öğretisi; 

Aşk’ı manada görebilmek İnsan-ı Kâmile erişebilmek Yetmiş iki millete bir gönül gözüyle bakabilmek Elsiz, dilsiz, ve belsiz şu âlemde seyran eylemek Kendini bir kenara koyarak insanlığa hizmet edebilmek.Hep incinip hiç incitmeden yaşamak Gördüğünü örtüp görmediğini söylememek 

Semah’ın Felsefesi; 

Gönülde gizli mânâ yazılıdır, dile gelmez Bu mânâ ancak gönülü yol bulana feth olur.Gönül bahrinde yol bulan, ne inci isterse dalıp çıkarır.Gönlü bırakıp sûrete bakanlar, gaflet ipini boyunlarına takmış olurlar.Gaybi (Kaygusuz Abdal)
 
 
Ocak 2005
Araştırma-Derleme
Hüseyin Öztürk