Şu müspet ilmin kapısını açan
Biri Hacı Bektaş biri Atatürk
Bu vatana ençok emeği geçen
Biri Hacı Bektaş biri Atatürk
Yazdıklar yazı Türkçe erenler
Konuştuklar sözü türkçe Erenler
Kim okuttu bizi Türkçe Erenler
Biri Hacı Bektaş biri Atatürk
Uyuma nöbetçi uyan ha uyan
Adını yeniçeri Mehmetçik koyan
Erkekler Kadınlar eşittir diyen
Biri Hacı Bektaş biri Atatürk
İsmi anıldaıkça gönüller coşar
Anıt kabir ile Derğaha koşar
Bu dünya durdukça ikisi yaşar
Biri Hacı Bektaş biri Atatürk
Dönder ey tarihçi sayfayı dönder
Eğer bilmiyorsan biryol kulakver
Enbüyük öğretmen enbüyük önder
Biri Hacı Bektaş biri Atatürk
Gökte aramayın Hak bize yakın
Hakka hizmet eden alacak hakkın
Burada oturan canlara bakın
Biri Hacı Bektaş biri Atatürk |
Balık susuz olmaz, insan vatansız
Gülüm Hacı Bektaş, elim Atatürk
İlmim nihayetsiz, yolum hatasız
İlim Hacı Bektaş, yolum Atatürk
Okuyabilirsem, insan bir ilim
Fikirden, mantıktan geçiyor yolum
Birbirine bağlı gönlümle dilim,
Gönlüm Hacı Bektaş, dilim Atatürk
Hünkar ruhumdaki yeşeren daldır
Ata’m o daldaki yeşeren güldür
Tıpkı buna benzer buna misaldir
Dalım Hacı Bektaş,Gülüm Atatürk
İşte Hüdai’niz, meydana geldim
Ben böyle inandım, ben böyle bildim
Bir yüce Ulu’dan bir dolu aldım
Ulum Hacı Bektaş, dolum Atatürk |
İki eren yaşar Kırıntı dağlarında
Biri Abdal Dede biri Burgababa
Birinin akar göz yaşı Yıldız Gölü’ne
Birinin duman çöker karlı başına
İki eren yaşar Kırıntı dağlarında
İkisininde mekanı yüce dağ başında
Rüzğar semah eder, kar boran Cem eyler
İki eren aşkına dumanlı dağlarda
İki eren yaşar Kırıntı dağlarında
Biri tutuya, nevruz olup kokar yamaçlarda
Biri göze olup kaynar karlı dağlarda
Biri Abdal Dede biri Burgababa
Sefa ÖZTÜRK |
Kırıntı köyümdür üstü kayalık
Önünde bulunur biraz ovalık
Suları buz gibi soğuktur soğuk
Nerede kaldı benim Kırıntı köyüm
Virane Köyüm
Kırıntı Köyünün yaylası ırak
Önüme kuruldu sanki demirden tuzak
Beni köyümden ayıran ey zalim felek
Nerede kaldı benim Kırıntı köyüm
Virane Köyüm
Kâmil’im hasretlik deli etti beni
Gurbet ellerinde arattın kendini
Hasretliğin sardı tüm benliğimi
Nerede kaldı benim Kırıntı köyüm
Virane Köyüm
18.10.1997
Öğretmen Kâmil AYDOĞAN |
Kırıntı’da vardır her hanede bir Ali.
Sebebi malum, kılavuzumuz (Şah-ı Merdan) Haydar Ali.
Baloğlu Cicim Ali, Gavrazlıdan Cin Ali.
Çil Ali’de var ama, en meşhuru Diş Ali.
Kırk yıl dağlarda davar yaydı (Emektar) Çoban Ali.
Kemençenin piri, zurnacı Gahirin Ali.
Gacan Ali, Kuş Ali, Şıhlıdan Üsük Ali.
Ali Çavuş da var ama, bir başkaydı Boz Ali.
Kalın kulaklı idi, Anşa’nın Ali’si.
Nazilenin oğludur Hancının Ali’si.
Hamzagilin Ali’si, Veli Şıh’ın Ali’si.
Zilifin kocasıdır, Selvi'nin Ali’si.
Anasından bey doğdu, Çahıroğlu Alibey.
Sultangildendir öğretmen Ali Bey.
Çok okuyup alim oldu, Alim Bey.
İnşaat mühendisi, Harmancıoğlu Ali Bey.
Sakallının oğludur Kıltının Ali’si.
Cemal Gürsel’in babası Galmanın Ali’si.
Hiç fasulye çangallamadı, Çangalın Ali’si.
Abdallıdan bir abdaldı, Dıvdının Ali’si.
Etemin torunudur Onbaşının Ali’si.
Bityiyen gildendir Poturun Ali’si.
Babası Aslan gibi Kıneyzin Ali’si.
Deli Hasanın torunu Kopuğun Ali’si.
Almanyada küp doldurur, Esefin Ali’si.
Dayısının oğludur, Şeyhgilin Ali’si.
Çiçeğin İzzetinin Ali’si, Uruşanın Ali’si.
İki kemik bir deri, Temürgilin Ali’si.
Bilal ile Hüsnünün atası, Molla Ali.
Boru döşerken unu unuttu, Değirmenci Ali.
Hancıgilden Gadı torunu, Sarı Ali.
Muharremin evladıdır, Sabahın Ali.
Yazgülüden olma, Salih Çavuşun Ali’si.
Cemilelin kocası Sakarın Hasanının Ali’si.
Hacıların Ali’si, Garagızın Ali’si.
Köyünden bi haber, Yakup Çavuşun Ali’si.
Toramanların da bir Ali’si var.
Gülağanın Ali’sine, dünya olmadı yar.
Bizden değildi ama, her Kırıntılı tanırdı:
Civrişonlu Deli Ali de var.
Baloğgillerin atasıdır Ali ağa.
İsmini verdi bir ulu Kavağa.
Kökeni Kırıntı, Moz Ali var Kayacıkta.
İsli Ali’nin babası, Deli Mustafa.
Olursa bir köyde bu kadar Ali adı.
Elbette olacaktır her Ali’nin lakabı.
Kimi Ali anılır ocak adı ile.
Kiminin özdeştir namı ile lakabı.
Ben de bir Ali torunuyum, adım Sefa.
Dedem olur Gavraz oğlu Ali Baba.
Yan Ali, Sağır Ali, akrandır bana.
Sayılmayan Ali’ler için kusurum affola.
22 / 3 /1998 ilk hali : 5 kıta
5 / 5 / 1999 6 kıta eklendi
12 / 5 / 2002 Ekleme ve düzenlemelerle son hali.
Sefa ÖZTÜRK |
Bir sevdalı tutkusu var gönlümde
Köyüm bana ben köyüme vurgunum
Yıllar yılı azalma yok sevgimde
Köyüm bana ben köyüme vurgunum
Kışları çok uzun imiş kime ne
Kışlar bile Kırıntımda şahane
Mutludur, şendir yuvalar hep hane hane
Köyüm bana ben köyüme vurgunum
Adeti var, töresi var, dili var
Lalesi var, sümbülü var, gülü var
Sanmayın bulunur böyle bir diyar
Köyüm bana ben köyüme vurgunum
Evliyası ehli dili bulunur
Büyükdere akar akar durulur
Harmanlarında muhabbetlik kurulur
(Hüseyniyem muhabbetlik kurulur)
Köyüm bana ben köyüme vurgunum
Yaylaları ormanları, tarlası
Güzeldir insanı hasların hası
Burgababa dağındaki gönül sevdası
Köyüm bana ben köyüme vurgunum
Hüseyin ÖZTÜRK
(15/09/2000; Cuma 11:00/ADB) |